|
De
San Lorenzo el Real del Escurial |
|
| |
|
|
Sacros, altos, dorados capiteles, |
O torens hoog en heilig, gulden licht, |
|
que a las nubes borráis sus
arreboles,
|
Zelfs Phoebus neemt met angst uw stralen waar; |
|
Febo os teme por más lucientes soles
|
De hemel vreest dat deze nieuwe schaar |
|
y el cielo por gigantes más crueles.
|
Giganten straks het zwerk te gronde richt. |
| |
|
|
Depón tus rayos, Júpiter; no celes
|
Laat liggen, Jupiter, uw bliksemschicht; |
|
los tuyos, Sol; de un templo son
faroles
|
Benijd ons niet, Zon; fakkels branden waar |
|
que al mayor mártir de los españoles
|
Een heiligdom voor Spanje's martelaar |
|
erigió el mayor rey de los fieles.
|
Door een gelovig koning is gesticht. |
| |
|
|
Religiosa grandeza del Monarca
|
Groots en gelovig vorst van onze dagen |
|
cuya diestra real al Nuevo Mundo
|
Wiens rechterhand de Nieuwe Wereld won |
|
abrevia, y el Oriente se le humilla.
|
En 't Oosten op de knieën heeft gebracht: |
| |
|
|
Perdone el tiempo, lisonjee la Parca
|
De Schikgodin beziet met welbehagen |
|
la beldad desta Octava Maravilla,
|
De schoonheid van dit Wereldwonder Acht, |
|
los años deste Salomón Segundo. |
De tijd van deze tweede Salomon. |
|
|
|
|
Luis de Góngora
(11-07-1561 – 24-05-1627) |
Vertaling: Catharina Blaauwendraad |
|
¡Oh claro
honor del líquido elemento (1582) |
|
| |
|
|
¡Oh claro honor del líquido elemento, |
O klare hulde aan de vloeibare staat, |
|
dulce arroyuelo de corriente plata, |
jij kleine beek zo zilverstromend zoet |
|
cuya agua entre la yerba se dilata |
waarvan het water zacht en zonder spoed |
|
con regalado son, con paso lento!, |
met lieflijk ruisen door de velden gaat! |
| |
|
|
pues la por quien helar y arder me siento |
Want in jou schetst de Liefde, van ‘t gelaat |
|
(mientras en ti se mira), Amor retrata |
van haar die mij bevriezen, branden doet, |
|
de su rostro la nieve y la escarlata |
de witte kilte en de rode gloed |
|
en tu tranquilo y blando movimiento, |
wijl zij zich in jouw kabbelen gadeslaat. |
| |
|
|
vete como te vas; no dejes floja |
Ga voort zoals je gaat en laat de teugel |
|
la undosa rienda al cristalino freno |
die golvend naar ‘t glashelder mondstuk voert |
|
con que gobiernas tu veloz corriente; |
niet vieren, blijf je snelle stroom betomen: |
| |
|
|
que no es bien que confusamente acoja |
Het kan, ook per abuis, niet door de beugel |
|
tanta belleza en su profundo seno |
dat door de Heerser die drietand roert |
|
el gran Señor del húmido tridente. |
al deze schoonheid diep wordt opgenomen. |
| |
|
|
Luis de Góngora
(11-07-1561 – 24-05-1627) |
Vertaling: Catharina Blaauwendraad |