In juni en juli zal ik, tegen het décor van het WK 2010 in Zuid-Afrika, een hommage brengen aan het schaap Veronica, de dames Groen en de dominee.

Dit zijn onvervreemdbare creaties van Annie M.G. Schmidt, die ik in deze wil huldigen door haar stijl - zo goed ik maar kan - te imiteren.

Uit de actuele achtergrond moge blijken dat het een imitatie betreft, die ik geenszins voor het werk van de oorspronkelijke auteur wil laten doorgaan.

Ik hoop dat mijn weblog-lezers er veel plezier aan zullen beleven.

 

JUNI 2010


 

Wel wel, zeiden de dames Groen, wij vinden het maar raar hoor,
wat juffrouw schaap Veronica daar nu heeft opgezet...
Nou, zei het schaap Veronica, u ziet, ik ben er klaar voor.
Ik kan naar het WK door, want ik heb een pletterpet.

Ahum, kuchte de dominee, u zou zich moeten schamen!
Het dient bij het supporterschap te draaien om de sport
en niet om ijdelheden als een hoofdtooi vol reclame.
Men draagt hooguit HUP HOLLAND op een spandoek of een bord.

Ach, zeiden toen de dames Groen, van ons mag u het houwen.
Wij snappen niet dat heel ons volk, om nuchterheid bekend,
een maand lang voor een beeldbuis zit te juichen en te jouwen
zodra een kudde mannen hard achter een bal aanrent.

Maar - riep de dominee - in ‘t zweet huns aanschijns! Voor oranje!
Als ridders voor hun jonkvrouw, voor hun land en voor hun heer!
Die hele maand is één vaderlandslievendheidscampagne
vol strijdlust, moed, beleid en wilskracht, op het veld van eer!

Oh! zei het schaap Veronica, dat klinkt toch zo fantastisch...
het zijn net echte helden hè? Ik reis ze achterna!
Welnu, zeiden de dames Groen, dat lijkt ons ietwat drastisch
en heel erg onbetaalbaar: het is in Zuid-Afrika.

Snik, zei het schaap Veronica, dan wordt het de teevee...
We hebben toch wel dubbeldrank in huis? En kipsaté?

 

11-06-2010


 

Hè hè, zuchtte de dominee, en nu een kopje... hela!
Waar ga ik nu op zitten, zeg, wat ligt hier op de stoel?
Kijk uit! riep ’t schaap Veronica, dat is mijn vuvuzela!
Daar blaas ik strakjes op voor een totaal WK-gevoel.

Verdribbeld, riep de dominee, wat zijn dat nu voor dingen?
Die knaloranje plastic troep, wat heb je daar nu aan?
Wat is er mis met ouderwets en oorverdovend zingen
van Holland hup en laat de leeuw niet in zijn hempie staan?

Nou, zei het schaap Veronica, ik zal er eens op blazen...
Ze blies haar wangen bol en binnen anderhalve tel
zag men de barsten groeien in de kopjes en de glazen
die trilden onder het geweld van zó veel decibel.

Stop! gilden toen de dames Groen, zeer bleekjes weggetrokken.
Ook dominee zag angstig wit en prevelde: Wee, wee,
wee hun die op de aarde wonen... ‘t Schaapje riep geschrokken:
Het spijt me, lieve dames Groen, het spijt me, dominee!

Ik zweer u dat ik nooit meer op dit instrument zal spelen!
Het leek, zo sprak de dominee, de Stem van de Bazuin...
Welnee, spraken de dames Groen, maar door dat vuvuzelen
ligt ondertussen wel ons halve glasservies in puin.

Tja, juffrouw schaap Veronica, dat was níet muzikaal.
Maar als u soms nog nootjes wilt? Uit de gebarsten schaal?

 

12-06-2010

 

 
 

Attentie, riep de dominee, nu komt de Marseillaise!
Aux armes, citoyens... Het is een zeer meeslepend lied.
Maar wat is dat? Geen hond zingt mee... wat is dat voor malaise?
Aleen die ene trainer zingt, de rest die kent het niet.

Ja, zei het schaap Veronica, ze staan maar wat te staren.
Hé kijk, zeiden de dames Groen, die ene man is blond
en tegelijk een echte neger, dat is nou het rare.
Daar, zei het schaap Veronica, die man beweegt zijn mond.

En toen begon een lange wedstrijd vol gemiste kansen.
Ocharm, zuchtte de dominee. Zie, die Uruguayaan
is praktisch stamgast in de buitenspelval van de Fransen.
Wat doet u moeilijk, zei het schaap. Men valt gewoon niet aan.

Men valt niet aan? begonnen toen de dames Groen te kwaken:
Hoe heet ‘ie, die Lodeiro, heeft na amper een kwartier
zijn tweede gele kaart te pakken, wegens pootje haken.
Als dat niet agressief is, is een leeuw een knuffeldier.

Ja, zei het schaap Veronica, het spel wordt steeds gemener.
Maar leuk dat men dit keer een doventolk heeft aangesteld.
Welnee, zo sprak de dominee, dat is de Franse trainer
die wild staat te gebaren naar zijn spelers in het veld.

Nul-nul, zeiden de dames Groen. Wij vonden ’t maar zo-zo.
Wie opent er de aanval op ons Franse kaasplateau?

 

13-06-2010


 

Oei, zei het schaap Veronica, ze zijn weer aan het kwatten!
Ze spuwen aldoor van die vette klodders in het gras...
Wat hebben ze veel speeksel hè? ’t Is haast niet te bevatten.
Na afloop van de wedstrijd ligt er vast een reuzeplas.

O bah! riepen de dames Groen. Dat is toch onhygiënisch?
En bovendien een meer dan kwalijk voorbeeld voor de jeugd!
Ja, sprak de dominee, maar in hun kringen oogt het sthenisch,
al snap ik dat de aanblik u nu niet bepaald verheugt.

Nou, zei het schaap Veronica, ‘t is vies als je eróp valt
en vraag niet hoe het komt, maar spelers glijden dikwijls uit...
Of stel, de bal die stuitert in zo’n fluim voordat je kopbalt;
dan zit je mooi met andermans bacillen op je huid.

Stil! riep de dominee en bracht een vinger naar de lippen.
Clint Dempsey komt gevaarlijk in de buurt van Robert Green...
Daar komt het schot! Green houdt de bal... wat nu? Hij laat hem glippen!
Tja, zei het schaap Veronica, dat had ik al voorzien.

De dominee was vijf minuten lang in alle staten.
Misschien, zeiden de dames Groen, dat Green aan smetvrees lijdt?
Met u, riep dominee, valt over voetbal niet te praten!
Hij had zijn handschoenen toch aan! Zo’n bal raak je niet kwijt!

Het was, zeiden de dames Groen, een pijnlijk ogenblik.
Dus dominee: een glaasje droge sherry, voor de schrik?

 

14-06-2010


 

Zeg, zei het schaap Veronica, wie is Mahindra Satyam?
Ik zag die naam al zo veel keer verschijnen langs het veld;
het stond op een reclamebord dat regelmatig langskwam...
Kijkt er nog iemand voetbal? vroeg de dominee gekweld.

De dames Groen verklaarden met afwijzende grimassen:
Die nummer vier, die vinden wij nou helemaal niet lief
en zo te zien heeft hij zijn linkerarm niet goed gewassen.
Welnee joh, riep Veronica, dat noemen ze een sleeve!

Een wat? vroegen de dames Groen; oh daar wordt rood gegeven.
Nu moet die linkerarm het veld af. Tja, dat komt ervan.
Nou, zei het schaap Veronica, ik vind het overdreven.
Ze hadden het al moeilijk en nou missen ze een man.

De socceroos die holden, vóór zijn diskwalificatie,
al achter Duitsland aan als achter een gemiste bus.
Ziedaar dan! riep de dominee, een mooie combinatie!
U weet wel niet wat voetbal is maar kijk, dit is het dus.

Och kijk eens, riep Veronica, een speler die Cacau heet
wordt nu getackeld door een tegenspeler die ‘k niet zie.
Nu, schaterden de dames Groen, ons neem je niet zo gauw beet:
Dit is echt een product van zijn cacao- eh... fantasie.

Dat was het, zei de dominee, de Duitsers winnen weer.
Geef mij nog maar een chocomel. Mèt slagroom, deze keer.

 

15-06-2010


 

Nu eindelijk oranje, sprak de dominee gespannen.
De dames Groen bekeken alle heren nauwgezet.
Ha, zei het schaap Veronica, het zijn weer leuke mannen.
Is dat die waar Yolanthe een tattoo voor heeft gezet?

Daarna proefden de dames Groen de Deense spelersnamen.
Die met die lange haren, zei het schaap Veronica,
is net de viking uit de oude stofzuigerreclame.
De aftrap! riep de dominee. Nu even geen blabla!

Toen keken ze de eerste helft, luid juichend en waarderend.
De dominee riep vol bezieling: Geef hem van katoen!
Mijn staartje kriebelt, zei het schaap. Wat is dit enervérend...
Wij moeten nodig plassen, zeiden toen de dames Groen.

Fijn dat je in de rust dan toch nog even van je stoel kunt;
ik neem tijdens de wedstrijd, zei het schaap, geen risico.
Want juist als je de kamer uit bent, komt dat ene doelpunt...
Een doelpunt! riep de dominee. Dat krijgen we cadeau!

Cadeau? vroegen de dames Groen. Hoe joviaal en edel!
Nee, zei de dominee, die kopbal maakt een rare bocht...
Dat komt vast, zei Veronica, door zijn bezwete schedel:
Dit wereldkampioenschap wordt beheerst door lichaamsvocht.*

Toen maakte Kuijt een doelpunt, door Elia voorgezet.
Twee-nul! juichte Veronica. En nu een vleeskroket!

*Zie ook VERONICA & HET WK 14-06-2010

 

16-06-2010


 

Welja, zei ’t schaap Veronica, nou zul je het beleven:
daar was de kwat van Rijkaard, en de kopstoot van Zidane,
maar als nu Wesley Sneijder eens een kushandje wil geven
dan kunnen onze sportcommentatoren dat niet aan.

Gunst, zeiden toen de dames Groen, wat wij hebben gelezen...
die juffrouw, die Yolanthe, waar die Wesley nu mee gaat,
dat schijnt – hoe noemen ze dat toch – een golddigger te wezen.
Pardon, fronste de dominee, ík lees geen roddelpraat.

Maar niet, dan om een jonkvrouw, strijdt een ridder zijn toernooien!
En zie! Een goal! Tussen de benen van de keeper door!
Oh ja, riepen de dames Groen, dat was een hele mooie...
... tussen de benen, krijg je daar nou extra punten voor?

Oei, riep het schaap Veronica, we krijgen een penantie!
Kijk, Van der Vaart schermt z’n gezicht af, is dat even flut...
Wat? bulderde de dominee, die scheids moet met vakantie!
Het is volstrekt geen hands wanneer men zijn gezicht beschut!

En zo werd het één-één. De dominee begon te tobben:
Wat is dat voor verdediging? Zo komen we er niet!
Ha! riep het schaap Veronica. Niet treuren, daar is Robben!
Hoera, riepen de dames Groen, en kijk eens aan: hij schiet!

Pfoe, zei het schaap Veronica, nu zijn we groepswinnaar
en bovendien zijn eindelijk de worstenbroodjes gaar!

 

25-06-2010


 

Nou moe, zeiden de dames Groen, hoezo "achtste finale"?
Aan één finale hebben we waarachtig wel genoeg!
Eén achtste, zei de dominee, en als ze deze halen
dan hebben ze daarna de kwartfinale voor de boeg.

Ze spelen wel erg tam, zeurden de dames Groen toen verder.
Dat noemt men "realistisch voetbal", zei Veronica.
Destijds was het totaalvoetbal een stuk spectaculairder,
maar kúren dat die voetbaldiva’s hadden... ga maar na...

Het is, zo sprak de dominee, een vreugde te aanschouwen
hoe elk van deze spelers zich in dienst stelt van het team
in plaats van alle eer slechts voor zichzelf te willen houwen.
Saai, zeiden toen de dames Groen, al is het dan subliem.

Kijk Robben! riep de dominee verheugd, zo’n prachtgoal maak je
maar zelden mee, hij snijdt naar binnen en dan middendoor...
’t Is steeds hetzelfde trucje, zei Veronica, dat haakje;
hij blijft het maar herhalen en toch vallen ze ervoor.

Het zijn, meenden de dames Groen, wel jonkies, die Slowaken.
Ze hebben het nog niet zo dóór, dus zijn ze steeds de klos
en gaan ze bij de scheids als pubers herrie lopen maken...
Toen scoorde Wesley Sneijder en het feestje barstte los.

Hé wacht eens, riep Veronica, Vittek maakt nog een goal!
Spuit elf, lachten de dames Groen. Wie wil er vruchtenbowl?

 

30-06-2010


 

 


www.catharinablaauwendraad.nl © Catharina Blaauwendraad