In juni en juli zal ik, tegen het décor van het WK 2010 in Zuid-Afrika, een hommage brengen aan het schaap Veronica, de dames Groen en de dominee.

Dit zijn onvervreemdbare creaties van Annie M.G. Schmidt, die ik in deze wil huldigen door haar stijl - zo goed ik maar kan - te imiteren.

Uit de actuele achtergrond moge blijken dat het een imitatie betreft, die ik geenszins voor het werk van de oorspronkelijke auteur wil laten doorgaan.

Ik hoop dat mijn weblog-lezers er veel plezier aan zullen beleven.

 

JULI 2010


 

Wat leuk, zeiden de dames Groen, het lijkt wel operette,
dat volkslied van Brazilië, zo dartel en zo vlug!
Ach, mijmerde de dominee, ik denk aan de vedetten
die dit duel beslisten, zesendertig jaar terug...

Na tien minuten was de wind behoorlijk uit de zeilen:
Brazilië had mooi gescoord, dat gaf een triest gevoel.
Kom, zei het schaap Veronica, ik ga mijn hoefjes vijlen.
De dominee kneep keihard in de leuning van zijn stoel.

Yuichi Nishimura, ging de dominee aan 't mokken,
wil ongetwijfeld graag dat er met vaart wordt dóórgespeeld.
Als hij bij elke overtreding kaarten had getrokken
dan was er nu al anderhalf kwartetspel uitgedeeld.

Maar na de rust keerde het tij, de dames Groen die zongen;
via het hoofd van Melo werd de stand gelijkgezet.
En even later werd er op het bankstel rondgessprongen
want Sneijder kopte danzij Kuijt het leder in het net.

Toch naar, zeiden de dames Groen, dat Robben zo gepakt wordt.
Eilaas, zuchtte de dominee, voorwaar, men speelt gemeen.
Zo zie je, ook het voetbal is in feite een contactsport...
Toen stampte Melo met zijn noppen hard op Robbens been.

Puh, riep het schaap Veronica, die krijgt een rode kaart!
En mogen we dan nu een stukje chipolatataart?

 

03-07-2010


 

Hic Rhodos, sprak de dominee, die de teevee aan klikte.
De ploeg keek in het niets en bromde vals het volkslied door
behalve Wesley Sneijder, die nog snel de lens in blikte.
Oei, zei het schaap, een voetbalelftal is geen knapenkoor.

Nou nou, zeiden de dames Groen, wat staat die man te vlaggen?
Ja, zei het schaap Veronica, het lijkt wel de TT...
Voor buitenspel? vroeg dominee. Komaan, laat mij niet lachen.
Want als het buitenspel is vlagt hij vast niet, wis en drie!

Na een minuut of achttien riep Veronica: da′-kan-nie′!
Een schot van vijfentwintig meter! Wist je dat dat kon?
Wel, zeiden toen de dames Groen, hij kan het, die Giovanni.
Die man is geniaal. Van nu af noemen wij hem don.

Voorzeker, zei de dominee, wil ik u laten weten
dat onze troonopvolger volop in uw vreugde deelt...
Wie meent nog dat het voetbalspel een sport is voor proleten
wanneer ons vorstenhuis komt kijken, als Oranje speelt?

Er werd nog veel geschoten; meestal mis en soms een rake.
Het is niet economisch, meenden beide dames Groen,
dat je van zo veel kansen maar zo weinig goals kunt maken...
Wat deert het ons? We zijn erdoor! juichte het schaapje toen.

En strakjes tegen Duitsland... fluisterde de dominee.
Ach wat, zeiden de dames Groen. Toe, neem nog een pencee.

 

09-07-2010


 

Buuh! riep het schaap Veronica, mijn dromen zijn aan flarden!
Geen huldiging! En geen trofee! Geen volksfeest in de straat...
De spanning van twee keer verlengen was haast niet te harden
en dan die anticlimax... snik... nu krijg ik het te kwaad.

De dominee verzuchtte: Ik herinner me nog dagen;
toen zetten wij de tegenstander op ’t verkeerde been
met schijnbewegingen, men wist de bal goed rond te jagen.
Dit was infanterievoetbal. Men wou er dwars doorheen.

Nou, riep het schaap Veronica, teleurgesteld en nijdig,
wanneer je speelt op dit niveau, dan speel je om de hèb.
Dan is het soms wat harder, ja. Die scheids die was partijdig.
Het Spaanse elftal was een twaalftal dankzij Howard Webb.

Quatsch! sputterden de dames Groen, want reeds vóór de finale
bedroeg ons gele-kaarten-saldo driemaal dat van hen.
Wij snappen wel, Veronica, dat u nu zit te balen
maar Spanje speelt echt mooier, dat weet elke voetbalfan.

Voorwaar, meende de dominee, reeds na een half uur spelen
was menig Spaanse speler zo vilein ten val gebracht
dat Webb - met recht – drie rode kaarten uit had kunnen delen.
Dan hadden we een match gezien van elf man tegen acht.

Kom, zeiden toen de dames Groen, wij houden op met kniezen:
’t Is minder erg van Spanje, dan van Duitsland te verliezen!

 

12-07-2010


 

 


www.catharinablaauwendraad.nl © Catharina Blaauwendraad